نماز در ادیان مختلف

دسته بندی : ورد

نوع فایل : (doc)word ( قابل ویرایش و آماده پرینت )

تعداد صفحات : 19صفحه

قسمتی از متن فایل:

از آنجائی که خداوند سرشت انسان را خداپرست آفریده و خداشناسی وخدا گرایی فطری است، لذا بشر در طول تاریخ همواره به دنبال پرستش و عبادت معبودی بودهاست که مظهر و نمود عینی آن عبادت در ادیان الهی در نماز تجلّی یافته است. امّا اگربیشتر درباره این موضوع بخواهیم کنکاش کنیم درمی یابیم که مسئله نیایش به ویژه نماز،مخصوص ادیان وحیانی نبوده بلکه در ادیان غیر وحیانی یا غیر الهی هم مطرح بوده که درزیر به برخی از آن ها اشاره می کنیم.

به طور مثال در تاریخ ادیان جان ناس می خوانیم که تبّتیان در مواقعیکه در دیر یا صومعه ای جشن معیّن بر پا می شد زوّار از هر طرف به آنجا روی می آوردندو هدایایی از جنش قماش و کره و غیره برای راهبان می آوردند و در آنجا چند روز اقامتکرده، به طواف و نماز و دعا و رقص مشغول می شدند و پس از یک سلسله عملیات سحرآمیز بهاوطان خود مراجعت می کردند؛ و نیز یادآوری شده: «در اواسط قرن 14 میلادی بعدازاین کهامپراطوری مغول از دیار چین محو و منقرض گردید، یکی از راهبان تبّتی به نام «شونگ ـخا ـ پا» در صدد اصلاحاتی در دین «لاما» برآمد و شریعتی بنیان نهاد که به نام معبدزرد موصوف است. این اصلاح مذهبی انتظامات دیرها را شدیدتر و سخت تر گرداند و استعمالنوشابه های به کلی حرام و عبادت و نمازها زیادتر معمول گردید. همچنین جان ناس به نقلاز کتاب پنجلی که به نام «راجه یوگه» موسوم است هشت قاعده برای جوکی سالک (یکی از مکاتبهندوان) مقرّر داشته است که ازجمله آن ها رعایت نظامات (یناما)، خودداری، نظافت، آرامشنفس، مطالعه و نماز.

ویل دورانت در تاریخ تمدّن خود در مورد عبادت یونان باستان می نویسد:«مومنان در جریان عبادت، خود را به مذبح، که در جلوی معبد قرار داشت می رساندند و به وسیلهقربانی و نماز از خشم خدا ایمنی می یافتند و یاری او را جلب می کردند»؛ و طبق آماریکه جان ناس در کتاب تاریخ ادیان خود می آورد، معابد مذهبی شینتو (مذهب وطن پرستی ژاپن)تعدادشان در سال 1945 یک صد هزار می رسید. این معابد عموماً دارای حصار مقدّس و دروازه هاییموسوم به «توری» که شهرت جهانی دارد و مناره ای به سبک گلدسته های مساجد اسلامی و برجزنگ و بالاخره رواِ عبادت بود. پیش از آغاز پرستش، زائر باید تطهیر می کرد و دست ودهان خود را می شست و در وضوخانه معبد وضویی می ساخت و با بر هم نهادن دو کف دست بهمجازات سینه که شیوه مخصوص پرستش ژاپنی است، تعظیم و با به صدا درآوردن زنگ و انجامنماز و نیایش و تعظیم محدود و در حالت مراقبه و تامّل از واجبان معابد بود.

درباره کنفسیوس آمده است، او ادّعای این که پیامبر بوده و به اووحی می شده اشاره ای نکرده است و درواقع بیشتر حکیم بوده تا این که مرد دین باشد، ولیباوجوداین احساس دینی داشت که منجر به احترام خدایان و مداومت بر اقامه شعائر دینیمی شد. او نماز می خواند، درحالی که ساکت بوده، حرفی نمی زده است برخلاف عادت مردمدر زمان خودش و زشت می دانست نماز بخواند تا این که خداوند او را ببخشد و یا نعمتیبه او بدهد، زیرا او معتقد بود نماز هدفی جز تنظیم سلوک افراد و الفت میان آن ها نمی باشد.

از ادیان دیگر در زمان پارت ها و ساسانیان «صابئین و مندائیان»هستند. این قوم خود را صابی می نامیدند. صابی دین کسانی است که در زبان عربی «مغتسله»خوانده می شدند یعنی کسانی که در امر پاکیزگی تن و جامه و شستشوی در آب رودخانه دلبستگیکامل داشتند. نماز در آئین مندایی شبیه نماز مسلمانان بود و حتّی قبل از نماز، وضوگرفتن را هم لازم می دانستند و یکی از اساسی ترین آداب و واجبات در دین مندایی ـ قبلاز این که به نماز بایستند ـ انجام رشامه (وضو) است زیرا هر فرد مندایی باید سه باردر روز، صبح، ظهر و عصر عمل رشامه (وضو) را انجام دهد و این کار در بسیاری از مراسمدیگر مانند تعمید و غیره هم به جا آورده می شود و هر فرد برای این کار در بسیاری ازمراسم دیگر مانند تعمید و غیره هم به جا آورده می شود و هر فرد برای این که بخواهدوضو بگیرد باید اوّل نیّت کند و نیز فکر خویش را پاک و از هر گونه آلودگی افکار مادّیآزاد کند، آنگاه خالصانه به کنار رودخانه بیابد و با تواضح به طرف مجرای آب بایستدو دعاهایی را بخواند و به طریق خالص وضو بگیرد.